Wyka
| Opis | | Wyka siewna należy do grupy roślin motylkowych jednorocznych (grubonasiennych). Jest rośliną jarą
o okresie wegetacyjnym 125 do 145 dni. Jest rośliną klimatu umiarkowanego chłodnego i wilgotnego, mało wrażliwą na warunki klimatyczne, chociaż źle znosi długotrwałą suszę.
Wyka jest uprawiana przede wszystkim na zielonkę
w siewie czystym lub w mieszance z innymi roślinami z przeznaczeniem na paszę.
Oprócz wyki jarej w uprawie znajduje się również wyka ozima, która najczęściej uprawiana jest
w mieszance z żytem lub pszenżytem ozimym.
| | Sposób uprawy | | Wyka jara wymaga gleb zwięzłych o dobrych stosunkach wodnych. Nie udaje się na glebach piaszczystych, płytkich, kamienistych i wapniowych.
Jest zwykle uprawiana po zbożach, najczęściej
w mieszance pastewnej z roślinami podporowymi
o sztywnych łodygach (z owsem i jęczmieniem, a także gorczycą sarepską).
Zagęszczenie roślin w czystym siewie powinno wynosić około 200 roślin na 1 m2. Doskonałe efekty w uprawie na nasiona daje siew z gorczycą sarepską.
Wyka ozima rytmem wzrostu i rozwoju oraz pod względem wymagań glebowych podobna jest do żyta.
Z żytem, jako rośliną podporową, jest najczęściej uprawiana, zarówno na nasiona jak i zielonkę.
Z żytem doskonale się również zakisza.
| | Zalecane odmiany: | | Wykę jarą reprezentują następujące odmiany: Szelejewska, Kwarta, Jaga, Fama, Niwa, Aneto, Nitra i samokończąca - Ina.
Wykę ozimą reprezentują odmiany: Rea i Wista.
|
Powierzchnia uprawy
| Powierzchnia opis | | Powierzchnia wyki jarej i ozimej, podobnie jak
i innych roślin strączkowych, zmalała poważnie
w ostatnich latach. Przybliżone dane dotyczą tylko plantacji nasiennych: w przypadku wyki jarej powierzchnia plantacji nasiennych wynosiła w 1999 roku 590 ha, a wyki ozimej - 82 ha (dane wg Prof. Jerzego Szukały - AR Poznań). |
|
