Seradela
| Opis | | Seradela siewna należy do grupy roślin motylkowych jednorocznych. Jest rośliną jarą, o okresie wegetacyjnym 115 do 160 dni. Jest rośliną klimatu chłodnego i wilgotnego, mało wrażliwą na warunki klimatyczne, dobrze znoszącą przymrozki do -5 st.C, jest zdolna do korzystania z mgły i rosy.
Seradela jest uprawiana przede wszystkim na zielonkę z przeznaczeniem do bezpośredniego skarmiania lub przeorania na zielony nawóz. Dostarcza pożywnej, delikatnej zielonki dla bydła, nazywana jest "koniczyną gleb lekkich". Jest niezwykle cenną rośliną jako poplon ścierniskowy. | | Sposób uprawy | | Seradela jest uprawiana głównie na ubogich glebach lekkich, chociaż lepiej plonuje na glebach średniozwięzłych. Nie udaje się na glebach ciężkich i zbyt suchych. Dobrze znosi duże zakwaszenie gleby. Seradela bywa uprawiana w plonie głównym, wtórym
i jako wsiewka poplonowa. Seradela na nasiona uprawiana jest w siewie czystym lub z roślinami podporowymi np. z owsem. Natomiast na zielonkę może być uprawiana w różnych mieszankach z innymi roślinami np. z łubinem pastewnym.
W odniesieniu do przedplonu nie ma specjalnych wymagań, poza tym, że nie powinna być uprawiana po innych roślinach motylkowatych.
Wymagania uprawowe i nawozowe tej rośliny są znacznie mniejsze niż innych roślin strączkowych. Jest siana w wąskie rzędy i prawie nie wymaga pielęgnowania. | | Zalecane odmiany: | | Odmiany seradeli: Lacerta, Libella i Igela. |
Powierzchnia uprawy
| Powierzchnia opis | | Powierzchnia seradeli wynosi około 10 000 ha (dane wg Prof. Jerzego Szukały - AR Poznań). |
|
