Szkodniki

Aktualne  są  zalecenia  dotyczące występowania gąsienic i mszycy kapuścianej na warzywach kapustnych – mogą wyrządzać szkody do pierwszych przymrozków.

Podczas   zbioru   warzyw   korzeniowych,   sortowania   i   przygotowywania  do przechowywania   można   zaobserwować  różnego  kształtu  dziury  lub  korytarze przegryzione na wylot. Są to objawy żerowania szkodników glebowych oraz gryzoni.

• Rolnice - szkody wyrządzają pod koniec lata aż do pierwszych przymrozków. Najwięcej szkód można zauważyć w uprawach marchwi, pietruszki, buraka ćwikłowego, selera, porów i cebuli, wygryzając w nich korytarze i nadgryzając szyjki korzeniowe. W miejscu żerowania tkanka może zagniwać. Mogą wyrządzać również szkody w innych uprawach.
  
  Najlepsze  efekty  uzyskuje  się  zwalczając  rolnice  jesienią  bezpośrednio po zbiorach   lub  wiosną  przed  siewem  lub  sadzeniem  rozsady.  Na  plantacjach zakładanych  po  roślinach wieloletnich  (np. łąki, pastwiska, koniczyna) trwałe nieużytki  i  zboża należy obligatoryjnie stosować zabiegi fitosanitarne. W celu ustalenia  obecności  szkodnika  należy  wykonać  „odkrywkę”  głębokości 15 cm i powierzchni 1 m2 i przesiać ziemię. Progiem zagrożenia jest 6 rolnic/m2. Również likwidowanie nieużytków, usuwanie po ostatnim zbiorze roślin resztek pożniwnych, jesienne  kultywatorowanie  i głęboka orka przedzimowa znacznie ogranicza liczbę szkodnika.   Zwalczanie   chemiczne  (tylko  opryskiwania  w  późnych  godzinach wieczornych)  należy  przeprowadzić  w okresie gdy temperatura gleby nie spadnie poniżej  12-13oC.  Poniżej  tych  temperatur  gąsienice nie przemieszczają się w glebie w poszukiwaniu pokarmu i zabiegi są nieskuteczne.
  
  
• Drutowce - larwy zjadają korzenie i młode rośliny. Szkodniki te żerują w strefie korzeniowej roślin do głębokości 20cm. Wgryzają się do korzeni i szyjki korzeniowej, drążąc korytarze i zanieczyszczając je odchodami. Uszkadzają również korzenie boczne.
  
  Dla  potwierdzenia  obecności  szkodnika  w  glebie należy wykonać „odkrywkę” do głębokości 20 cm warstwy ornej z powierzchni 1 m2. Progiem zagrożenia są 2 larwy na 1m2.
  
  W  przypadku  stwierdzenia  uszkodzeń  lub  larw wykładać przynęty z marchwi lub ziemniaków.  Zaznaczyć  miejsce pułapek i kontrolować je co kilka dni. Wymieniać nadgryzione  przynęty.  Przy słonecznej i suchej pogodzie często wzruszać motyką międzyrzędzia  co  zmniejsza liczebność drutowców w stadium jaja i młodych larw, ponieważ  są  one  wrażliwe  na  brak  wilgoci  i giną. Również  wykonanie w dni słoneczne   i  bezdeszczowe  wczesnej  podorywki  i  głębokiej  orki  jesiennej, zwalczanie  chwastów,  przede  wszystkim  perzu;  stosując  po  zbiorach rośliny pułapkowe  np.  sałatę  znacznie  ogranicza  się  liczbę szkodnika. Brak środków doglebowych do zwalczania drutowców. Opryskiwanie roślin w okresie ich wegetacji nie jest skuteczne, podobnie jak stosowanie zatrutych przynęt.
  
  
• Pędraki - są  to  larwy  chrząszczy  należące  do  rodziny  żukowatych. Larwy uszkadzają  korzenie,  wygryzając  dziury  o nieregularnym kształcie. Mogą także niszczyć   siewki   i  młode  rośliny.  Żerują  przez  cały  sezon  wegetacyjny. Szkodnikami  są  również  chrząszcze,  które uszkadzają części nadziemne roślin. Próg  zagrożenia ogórek, pomidor, sałata, papryka dynia cebulowe, kapustne – 2-4 pędraki/m2; fasola groch, bób, warzywa korzeniowe – 5-10/1m2
  Zwalczanie tak jak drutowce
  
  
• Krocionóg krwawoplamy - jest wijem należącym do rodziny krocionogowatych Krocionogi powodują podobne uszkodzenia jak drutowce. Najchętniej żerują na młodych roślinach, a także uszkadzają wychodzące z nasion kiełki.
  
  Zwalcza się je przeważnie przy okazji likwidacji innych szkodników glebowych.
  
  
• Lenie - larwy zżerają kiełkujące nasiona i kiełki, uszkadzają korzenie rozsady i okolice szyjki korzeniowej. Tkanka w uszkodzonych miejscach jest postrzępiona. Larwy najczęściej podcinają młode rośliny  i wciągają  je do ziemi, gdzie w ciągu dnia je zjadają.
  
  Na polu silnie opanowanym przez komarnice stosuje się zwalczanie chemiczne przy pomocy granulatów.
  
  
• Komarnice - młode larwy żywią się kiełkującymi nasionami, starsze zjadają delikatne korzenie i nadgryzają grubsze. Podcięte rośliny wciągają do ziemi. W miejscach żerowania powstają tzw. łysiny.
  
  Zwalczanie chemiczne jak larwy leni.
  
  
• Turkuć podjadek - szkody wyrządzają owady dorosłe i larwy. Uszkadzają korzenie włośnikowe i  korzenie palowe młodszych roślin. Drążą chodniki tuż pod powierzchnią ziemi, która unosi się i pęka, a rośliny które znajdują się na trasie chodnika są podcinane. Uszkodzone rośliny więdną i obumierają.
  
  Na małych powierzchniach można wyłapywać osobniki dorosłe i podobne do nich lecz nieco   mniejsze    larwy   do   gładkościennych  pułapek  umieszczonych  wzdłuż korytarzy.  Skuteczne  jest stosowanie jesienią pułapek z nawozu końskiego. Brak środków  chemicznych  do zwalczania tego szkodnika. Próg zagrożenia – pojedyncze osobniki.
  
  
• Gryzonie  -  norniki  zwyczajny  i  północny, darniówka, mysz domowa i polna, nornice.
  Szkody  wyrządzają  przede wszystkim w marchwi, pietruszce, burakach ćwikłowych. Wygryzają w korzeniach duże nieregularne dziury.
  Na  zimę  część osobników przenosi się kopców, przechowalni i tam również żerują na  korzeniach  i  bulwach.  Szczególnie groźne na plantacjach przylegających do łąk,  zarośli,  rowów  i zbiorników wodnych, plantacji wieloletnich (najchętniej lucerniska i koniczyniska), miedz, rowów.
  Przyspieszanie  zbiorów  w  okresie  jesiennym  zmniejszy  straty  w  plonie,  a wykonanie  po  zbiorze  podorywki i przed zimą orki głębokiej znacznie ogranicza liczbę  gryzoni,  które  gniazda  zakładają pod powierzchnia gleby na głębokości 10-20  cm,  z  licznymi  chodnikami  i  wylotami  oraz komorami do magazynowania żywności.
  
  

Zwalczanie chemiczne – gazowanie nor, rozkładanie zatrutego ziarna. – gazowanie nor, rozkładanie zatrutego ziarna.