Następnym zabiegiem pielęgnacyjnym jest usuwanie chwastów. Z nim bowiem łączy się spulchnianie gleby - ogórki bardzo to lubią, gdyż staje się ona bardziej przewiewna i szybciej się nagrzewa. Odchwaszczanie wykonujemy ręcznie, najlepiej zanim jeszcze rośliny się rozrosną. Szeroki i płytki system korzeniowy utrudnia te czynności, gdy rośliny są większe. W czasie owocowania usuwa się tylko kwitnące chwasty, aby nie uszkodzić korzeni i nie spowodować zrzucenia owoców.

Ważną czynnością jest również nawożenie w czasie rozwoju rośliny, gdyż ziemia nie jest w stanie dostarczyć wszystkich składników potrzebnych do prawidłowego rozwoju. Gdy rośliny są młodsze, można stosować posypywanie nawozów. Jednak jeśli rośliny słabo rosną lub są w okresie owocowania, można stosować nawożenie dolistne, przez opryskiwanie lub zraszanie. Takie nawożenie jest szybkim sposobem na dostarczenie niedoboru makro- i mikroelementów, jednak może zostać zastosowane maksymalnie dwukrotnie w czasie owocowania.
Ogórki bardzo wyraźnie reagują na braki wody, największą wrażliwość wykazują od początku kwitnienia do końca zbiorów. Może się to objawiać zrzucaniem kwiatów, zniekształceniami owoców oraz ich gorzknieniem. Najlepsze jest nawadnianie poranne, gdzie rośliny szybko wysychają, zmniejsza się dzięki temu możliwość zachorowania na różne choroby.

Ogórki, tak jak i inne warzywa, potrzebują ochrony przed szkodnikami. Te najbardziej dokuczliwe, atakujące z powietrza to: śmietki, mszycie, wciornastki, przędziorki, zmieniki i skoczogonki. Są i takie, które niszczą roślinę od strony gleby: rolnice, drutowce i pędraki. A nawet ptaki, wspaniali muzykanci, okazują się szkodnikami, z którymi walczy się najtrudniej.