Wciornastek zachodni
Szkodliwość
Osobniki dorosłe wciornastka, jak i jego stadia larwalne odżywiają się sokiem komórkowym roślin. W miejscu żerowania na liściu powstają nieregularne kilkumilimetrowe białawe plamy, które w miarę starzenia się przebarwiają się na kolor beżowy. W obrębie plam widoczne są odchody wciornastka w formie czarnych, błyszczących i nieco wypukłych kropek. Szkodnik ten przenosi wirusa brązowej plamistości pomidora.
Opis szkodnika i biologia
Osobniki dorosłe to małe, przecinkowate owady. Samica dorasta do 1,2 mm, samiec jest nieco mniejszy, Zabarwienie ich ciała jest pomarańczowo-brązowe. Posiadają dwie pary wąskich skrzydeł i parę czułków na głowie. Jajo maleńkie, niewidoczne gołym okiem składane jest przez samice w tkankę liścia.
Larwy bezskrzydłe, kształtem podobne do osobników dorosłych, mają ciało barwy od kremowej do jasnożółtej. Stadia nimfalne, koloru żółtego, są nieco mniejsze od osobników dorosłych oraz mają wyraźnie widoczne zaczątki skrzydeł.
Oprócz wyżej wymienionych szkodników występujących zarówno pod osłonami, jak i w gruncie, na pomidorach występuje też wiele innych: mączlik szklarniowy, miniarka psiankowianka i ciepłolubka.

Zdjęcie: Wciornastek zachodni
Na pomidorach uprawianych w gruncie może żerować również wciornastek zachodni. Gatunek ten występuje przede wszystkim w szklarniach, ale czasami jest zawlekany na pole wraz z porażoną rozsadą. Może przenieść się na pomidory ze szklarni, lub tuneli foliowych, jeżeli znajdują się one w bliskim sąsiedztwie.
|