Drutowce
Szkodliwość
Larwy niszczą kiełkujące nasiona, wyżerają liścienie, części podziemne łodyg i korzenie. Powoduje to żółknięcie i zamieranie roślin. Najbardziej szkodliwe są drutowce w trzecim i czwartym roku rozwoju.
Chrząszcze wygryzają niewielkie dziury w blaszce liściowej.
Opis szkodnika i biologia
Chrząszcze są wydłużone, z małą głową, metalicznie wybarwione. Charakterystyczną cechą tych chrząszczy jest aparat skokowy, który umożliwia im podskakiwanie po upadku na grzbiet. Larwy są koloru od żółtego do brązowego, mają długość około 2,5 cm, posiadają 3 pary odnóży. W dotyku są twarde i nieprzyjemne.
Rozwój jednego pokolenia trwa, w zależności od gatunku, 3-5 lat. Z jaj złożonych przez samicę w glebę, wylęgają się larwy, które przechodzą tam cały swój rozwój. Po kilku latach przepoczwarczają się i wiosną wylatują na powierzchnię. Szkodniki te zimują w glebie. Zauważenie 1 osobnika na 20 cm2 ziemi jest dla nas sygnałem do rozpoczęcia walki o zdrowe rośliny.
Ochrona
- Ziemię kompostową przeznaczoną do produkcji rozsady przesiać lub odkazić chemicznie.
- Podstawowym zabiegiem jest przekopanie zagonu bezpośrednio po zbiorze roślin oraz głębokie przekopanie przed zimą. Podczas tych zabiegów znaczna część drutowców ginie mechanicznie lub jest zjadana przez ptaki.
- Zwalczać chwasty, w szczególności perz.
- Wykładać przynęty. Może to być przekrojony ziemniak, marchew lub burak zakopany w ziemi. Miejsce należy oznaczyć i sprawdzać co kilka dni, czy żerują w nich drutowce. Przynęty co kilka dni należy wymieniać na nowe, ponieważ stare są nieatrakcyjne dla larw.
- Wszelkie zabiegi zwalczania w formie opryskiwań nie są skuteczne, ponieważ drutowce w trakcie żerowania praktycznie nie wychodzą na powierzchnię ziemi lub przebywają w jej bliskim sąsiedztwie.
Zdjęcie: Drutowiec
|
