Typowym objawem choroby jest więdnięcie najpierw najstarszych liści, a potem zamieranie całych roślin. Największe porażenie obserwowane jest na jednorocznych plantacjach, zwłaszcza w suche i słoneczne lata. Szczególnie podatne są odmiany deserowe: Gerida, Elsanta, Kent, Syriusz, Marmolada. Źródłem zakażeń jest zarodnikująca grzybnia, która może przetrwać w glebie, w postaci mikrosklerocjów, nawet przez 12-14 lat. Dlatego ważny jest właściwy płodozmian. Przy zakładaniu nowych plantacji należy unikać stanowisk po pomidorach, ziemniakach, ogórkach oraz starych plantacjach truskawek i malin. Dobre są natomiast stanowiska po trawach, zbożach i innych roślinach jednoliściennych. Uprawiane truskawki różnią się podatnością na porażenie. Mało podatne są Senga Sengana, Real, Kama, Dukat, natomiast większość nowych odmian deserowych nie jest odporna.


Zdjęcie: Werticilioza truskawki