Najgroźniejsza choroba różaneczników. Istotną sprawą jest obserwacja krzewów, ponieważ objawy mogą pojawiać się na wszystkich częściach roślin. Na korzeniach tworzą się jasnobrązowe, szybko ciemniejące plamy. Na łodygach również pojawiają się nieregularne brązowe plamy. Jeśli zdrapiemy zewnętrzną warstwę kory, pod spodem, zamiast zdrowych jasnych tkanek, widać czerwonobrunatne wnętrze łodygi. Porażone rośliny przestają rosnąć. Ich liście stają się jasnozielone lub szarawe, a następnie zwijają się łódeczkowato wzdłuż nerwu głównego
i pozostają na roślinie. Początkowo zmiany chorobowe na liściach występują na jednym lub dwóch pędach, ale w ciągu kilku tygodni mogą objąć całą roślinę. Choroba występuje również na wielu roślinach iglastych, liściastych i wrzosowatych, dlatego łatwo się rozprzestrzenia (już
w temperaturach powyżej 10^oC), zwłaszcza przy wysokiej wilgotności powietrza. Źródłem choroby mogą być również pozostawione resztki roślin, zbiorniki wody. Rozwojowi grzybów z rodzaju Phytophtora sprzyja podłoże o dużej zawartości substancji organicznej, szczególnie torf. Pewną pomocą może być dodanie do podłoża dobrze kompostowanej kory. Porażonej rośliny nie można już skutecznie wyleczyć, chore krzewy najlepiej usunąć, zaś te rosnące obok podlewać preparatem Previcur Energy 840 SL. W miejsce po usuniętych chorych egzemplarzach nie wolno sadzić między innymi: cisów, cyprysików, jodeł, sosen i oczywiście azalii i różaneczników.


Zdjęcie: Fytoftoroza różaneczników


Zdjęcie: Fytoftoroza różaneczników


Zdjęcie: Fytoftoroza różaneczników