|
Płyny
Formy użytkowe ciekłe to między innymi: koncentraty, emulsje, ciecze ULV - ultra niskoobjętościowe, aerozole, zawiesiny, oleje i roztwory. Najczęściej mamy do czynienia z koncentratem do sporządzania emulsji wodnej (formulacja EC) oraz koncentratem w postaci stężonej zawiesiny (formulacja SC). Formulacja EC to płynna jednorodna forma użytkowa do stosowania jako emulsja. Taką formulację mają m. in. preparaty: Betanal Elite 274 EC i Falcon 460 EC. Formulacja SC jest stężoną zawiesiną cząstek w cieczy, przeznaczoną do rozcieńczania wodą. W tej postaci występują m. in. środki: Calypso 480 SC oraz Tattoo C 750 SC. W przypadku formulacji SC może dojść do rozwarstwienia preparatu. Z tego względu przed przystąpieniem do sporządzania cieczy roboczej, zawartość opakowania należy dokładnie wymieszać. Formulacja SL to koncentrat rozpuszczalny w wodzie - płynna, jednorodna forma użytkowa stosowana jako roztwór po rozcieńczeniu wodą. W postaci formulacji SL występują m. in. preparaty: Confidor 200 SL oraz Cerone 480 SL. Formulacja OF - to koncentrat zawiesinowy rozcieńczony olejem. Do zaprawiania nasion często używa się płynnych koncentratów o formulacji FS. Formulacja FS to trwała zawiesina do stosowania na nasiona bezpośrednio lub po rozcieńczeniu. W tej formie występuje większość naszych zapraw nasiennych, m. in.: Chinook 200 FS i Montur 190 FS.
Formulacja ciekła ma wiele zalet:
- nie pyli się
- nie zatyka dysz ani przewodów w aparaturze
- łatwa do przenoszenia i magazynowania
- wymaga jedynie krótkotrwałego wymieszania
- można stosować różnorodną aparaturę
- cechuje ją wysoka skuteczność biologiczna
- nie tworzą się w niej grudki czy zbrylenia.
Do wad tej formy użytkowej należą:
- zwiększenie ryzyka pożarów z powodu palności rozpuszczalników
- zwiększenie ryzyka dla użytkowników poprzez silna absorpcję tego rodzaju formulacji przez skórę (formy EC ulegają najsilniejszej absorpcji przez skórę spośród wszystkich form użytkowych)
- istnieje ryzyko fitotoksyczności, zwłaszcza przy stosowaniu w wyższych temperaturach
- konieczność dokładnego wymieszania zawartości opakowania (w przypadku formulacji SC) przed użyciem
- duża agresywność w stosunku do aparatury używanej do wykonania zabiegu (penetracja małych cząstek w przypadku formulacji SC)
Proszki
Formy użytkowe stałe to głównie proszki. Formulacja WP to proszek ulegający dyspersji, do sporządzania zawiesiny wodnej. W tej grupie znajduje się preparat Bayleton Total 37,5 WP. Proszek rozpuszczalny w wodzie - formulacja SP - może zawierać nierozpuszczalne składniki obojętne. Dostępna jest również w formulacji DS - proszek do stosowania w stanie suchym przeznaczony do zaprawiania nasion (m.in. preparat Monceren 12,5 DS).
Zalety formulacji proszkowych:
- łatwe w stosowaniu i przechowywaniu
- mała penetracja środka przez skórę w porównaniu z formami ciekłymi
- mniejsze ryzyko występowania fitotoksyczności
- niski koszt produkcji.
Wady tych formulacji:
- pylenie podczas przygotowywania cieczy roboczej
- kłopotliwe przygotowywanie cieczy roboczej, często konieczne wstępne pastowanie
- konieczność częstego mieszania cieczy roboczej
- możliwość zatykania dysz i przewodów.
Granulaty
Formy użytkowe stałe to również granulaty. Najpopularniejsza z tej grupy jest formulacja WG - granulat do sporządzania zawiesiny wodnej. Taką formulację mają m. in. preparaty: Huzar 05 WG, Zato 50 WG, Atlantis 04 WG. Formulacja GR to granule do bezpośredniego stosowania. Formulacja GR zawiera granule rozpuszczalne w wodzie. W jej skład mogą również wchodzić nierozpuszczalne składniki obojętne. Granulaty dzieli się w zależności od rozmiarów granul na: na granule małych rozmiarów (FG), makrogramule (GG) i mikrogranule (MG).
Zalety granulatów:
- nie pylą
- łatwe do stosowania (szczególnie GR) i magazynowania
- najmniejsze ryzyko zatrucia dla użytkownika
- mała penetracja środka przez skórę w porównaniu z formami ciekłymi.
Wady:
- w przypadku formulacji GR - zagrożenie dla ptaków i zwierząt
- możliwość gorszej rozpuszczalności granulatów
- wyższa cena.
|
