Szkodniki upraw:

Groch:

• w okresie zawiązywania pąków kwiatowych grochu należy wykonać zabieg opryskiwania przeciwko paciornicy grochowiance. Białawe larwy uszkadzają pąki kwiatowe i wierzchołki pędów.
• wciornastek grochowiec - objawem żerowania są początkowo srebrzyste plamy, które później brunatnieją. Strąki mogą być zniekształcone i nie wytwarzają nasion. W okresie pojawienia się szkodników wykonać zabieg opryskiwania.

• strąkowiec grochowy - chrząszcze pojawiają się w okresie kwitnienia roślin żywicielskich. Należy wykonać opryskiwanie zalecanym insektycydem. Zabieg należy przeprowadzić w godzinach wieczornych po oblocie pszczół.

Do zwalczania wymienionych szkodników należy zastosować zalecany insektycyd z grupy pyretroidów.

Burak ćwikłowy, szpinak i szczaw:

• śmietka ćwiklanka - larwy po wylęgnięciu z jaj wgryzają się pomiędzy dolną i górną skórkę liścia wygryzając jego miękisz. Efektem są duże, nieregularne plamy na liściach zwane minami. Występuje w trzech pokoleniach w czasie sezonu wegetacyjnego. Szkody wyrządza tylko pierwsze i drugie pokolenie. Zwalczanie chemiczne zalecane jest po lustracji plantacji i stwierdzeniu obecności dwóch złóż jaj na roślinie w fazie 4 liści.
• mszyca burakowa - wyrządza szkody bezpośrednie (ogładzanie roślin) i pośrednie (przenoszenie wirusów powodujących mozaikę i żółtaczkę buraka). Liście buraków, na których żerują mszyce są łyżkowato wygięte w stronę koloni mszyc. Zaleca się stosowanie preparatów selektywnych, działających tylko na mszyce, aby nie niszczyć naturalnie występującej w koloniach mszyc fauny pożytecznej.
• pchełka burakowa - szkody wyrządza chrząszcz. Wyjada on miękisz od górnej strony liścia. Skórka od dolnej strony pozostaje nienaruszona i powstają tzw. okienka. W miarę wzrostu liścia "okienko" pęka i powstają niewielkie dziury. Pchełka burakowa największe szkody powoduje w okresie suszy-wysokich temperatur.
• drobnica burakowa - buraki uszkadzają chrząszcze i larwy. Chrząszcze na wschodach i młodych roślinach buraków wygryzają dziury w liścieniach, liściach i w okolicach szyjki korzeniowej, larwy natomiast zjadają tylko korzenie przybyszowe.
• tarczyk mgławy - chrząszcze i larwy tarczyka uszkadzają liście buraków. Początkowo widać na liściach tzw. „okienka”. Później szkodnik wygryza małe lub większe dziury w liściach. Przy masowym wystąpieniu może powodować gołożery.

Roślinom należy zapewnić szybki, silny i niczym niezakłócony wzrost. Jeśli szkodniki wystąpią w dużym nasileniu należy wykonać zabieg opryskiwania.

Cebula:

• wgryzka  szczypiorka – w wyniku żerowania gąsienic wewnątrz rurki liściowej powstają miny w postaci podłużnych jasnych pasm. Zabieg opryskiwania należy wykonać przed wgryzieniem się gąsienic do rurki liścia.
• poskrzypka cebulowa – larwy wygryzają w liściach nieregularne strzępiaste dziury. Opryskiwanie insektycydem należy przeprowadzić, gdy roślina jest w fazie 7-8 liści właściwych.
• chowacz szczypiorak – chrząszcze żerują na zewnątrz, a larwy wewnątrz szczypioru. Na liściach w wyniku żerowania powstają, w wyniku ubytku tkanki, podłużne jaśniejsze pasma.
• wystąpić może placowe zamieranie siewek, zniekształcenie i skręcanie liści. Są to objawy żerowania nicienia - niszczyka zjadliwego. Późniejszym objawem żerowania nicieni są cebule z gąbczastą, pozbawioną korzeni i gnijącą piętką. Cebule nie nadają się do przechowywania.

Bób:

• Chrząszcz strąkowca bobowego - owad dorosły jest czarny, z białymi plamami na grzbiecie, wielkości do 5mm. Wewnątrz nasion żerują larwy – białawe z brązowa głową, wielkości do 4mm. Pierwszy zabieg należy wykonać, gdy rośliny są w fazie 3 liści oraz w okresie tworzenia się pierwszych zawiązków strąków.
• Mszyca burakowa – czarne małe do 2 mm owady, żerujące w koloniach. Niezwalczane zasiedlają całą roślinę – rośliny słabo kwitną i nie zawiązują strąków. Zabieg opryskiwania należy przeprowadzić po stwierdzeniu pierwszych kolonii mszyc.

Fasola i ogórek:
Wschody fasoli i ogórków wysiewanych na późniejszy zbiór są zagrożone przez śmietki: glebową i kiełkówkę. Larwy pierwszego pokolenia wgryzają się do wnętrza kiełkujących nasion i kompletnie je niszczą. Żerują również na wschodach roślin drążąc chodniki w części podliścieniowej oraz w liścieniach. Konieczne jest zaprawienie nasion przed siewem zaprawą insektycydową. Larwy wymienionych śmietek mogą całkowicie zniszczyć niechronione zaprawą kiełkujące nasiona i wschody. Próg zagrożenia stanowi jedna larwa na roślinę.

Szkodniki:

Stonka ziemniaczana – pojawiają się chrząszcze (żółtopomarańczowe w podłużne, czarne pasy, długość ciała około 12 mm). Samice, na spodniej stronie liści pomidorów i ziemniaków składają jaja (żółtopomarańczowe) w złożach po 10-30 sztuk. Larwy (czerwonawe z czarnymi kropkami po bokach ciała i trzema parami nóg długość do 15 mm) są bardzo żarłoczne, zjadają liście powodując gołożery. Chrząszcze wychodzące po przezimowaniu mogą całkowicie zniszczyć młode rośliny.  Progiem zagrożenia jest obecność 3-4 kolonii jaj bądź żerowanie ponad 15 larw na jednej roślinie. Zwalczanie: Zbieranie i mechaniczne niszczenie nalatujących chrząszczy. W przypadku zabiegów chemicznych należy je wykonać w 3 terminach: I. wiosną w momencie gromadzenia się chrząszczy na roślinach, II. w czasie pojawienia się larw L3, III. w okresie masowego wylotu chrząszczy letniego pokolenia.

Aktywne są szkodniki glebowe – drutowce, pędraki, turkuć podjadek, lenie, komarnice. W przypadku zaobserwowania szkód należy wykonać zabieg zwalczania. Drutowce, lenie i komarnice – podlewać zarejestrowanymi środkami ochrony roślin; turkuć podjadek – środki do zwalczania zastosować przed siewem lub sadzeniem roślin.

Choroby w uprawach:

Pomidory w uprawie polowej:
Istnieje zagrożenie wystąpienia pierwotnych objawów zarazy ziemniaka na pomidorach w uprawie polowej, szczególnie w bliskiej odległości od plantacji ziemniaków, na których już zaraza ziemniaka wystąpiła. Polecić można wiele fungicydów do opryskiwania pomidorów. Ważne jest, aby zabiegi wykonano w systemie przemiennym. W przypadku już obserwowanych
pierwszych objawów zarazy ziemniaka na pomidorach zastosować można fungicydy o działaniu wgłębnym lub układowym.

Informacje o środkach ochrony roślin:

Mildex 711,9 WG:
Z uwagi na pojawiające się błędne zalecenia, dotyczące stosowania preparatu Mildex 711,9 WG, chcielibyśmy przypomnieć w jakich uprawach warzywniczych i na jakie choroby można ten środek stosować, zgodnie z etykietą rejestracyjną.

MILDEX 711,9 WG:
To środek grzybobójczy w formie rozpuszczalnych w wodzie granulek do sporządzania zawiesiny wodnej o działaniu systemicznym do stosowania zapobiegawczego i interwencyjnego w ochronie roślin warzywnych oraz ozdobnych przed chorobami grzybowymi.

ZAKRES STOSOWANIA W UPRAWACH WARZYW I DAWKI:
ogórek (w gruncie): mączniak rzekomy dyniowatych,
Zalecana dawka: 2,5 kg/ha. Zalecana ilość wody: (700 - 800 l /ha).

pomidor (w gruncie): zaraza ziemniaka, alternarioza,
Zalecana dawka: 2 - 2,5 kg/ha. Zalecana ilość wody: 700 - 800 l/ha.

pomidor (pod osłonami): zaraza ziemniaka,
Zalecane stężenie: 0,2-0,3 % (200 - 300) ml środka w 100 litrach wody.
Zalecana ilość cieczy użytkowej: 120 - 150 l/1000m2.

cebula: mączniak rzekomy, alternarioza,
Zalecana dawka: 2,5 kg/ha. Zalecana ilość wody: 700 l/ha.