Nazwa łacińska

Thielaviopsis basicola

Profilaktyka

Choroba stanowi od niedawna poważne zagrożenie w obrocie handlowym. Dotychczas w Polsce nie rozpoznano epidemiologii i metod zwalczania tej choroby. Podstawową metodą zwalczania będzie przestrzeganie kilkuletniej przerwy w uprawie marchwi na tym samym polu. Nie wolno dopuścić do uszkodzeń korzeni w trakcie zbioru mechanicznego oraz mycia i przygotowania marchwi do handlu. Marchew po umyciu i opakowaniu należy przetrzymywać w temperaturze poniżej 5 st.C.

Opis

Jest to groźna choroba odglebowa występująca w okresie przechowania.

Objawy

Czernienie marchwi objawia się nieregularnymi czarnymi plamami, obejmującymi stopniowo całą powierzchnię korzeni. Choroba występuje dopiero w okresie przechowywania oraz po jej umyciu i umieszczeniu w jednostkowych opakowaniach foliowych w podwyższonej temperaturze. Do zakażenia zewnętrznej tkanki marchwi dochodzi najczęściej podczas mycia korzeni. W początkowej fazie choroby widoczny jest obfity, ciemnoszary, mączysty nalot grzybni. W krótkim czasie powstają rozległe czarne plamy na całej powierzchni korzeni. Silne zarodnikowanie grzyba może pojawić się także na marchwi przechowywanej wraz z resztkami zakażonej gleby. Czernieniu korzeni towarzyszą często wtórnie choroby bakteryjne. Choroba ta nie jest obserwowana dotychczas w okresie wegetacji marchwi w polu.

Warunki rozwoju

Grzyb najczęściej zimuje w resztkach roślinnych pozostawionych w glebie. Marchew rosnąca na zakażonej glebie jest porażana dopiero pod koniec okresu wegetacji lub po jej zbiorze. Grzybnia szybko przenika poprzez wszelkiego rodzaju uszkodzenia mechaniczne powstające podczas zbioru lub w procesie mycia i pakowania. Szczególnie szybki postęp choroby zachodzi w warunkach wysokiej wilgotności i podwyższonej temperatury, jaka może zaistnieć w czasie krótkotrwałego składowania w magazynach lub ladach sklepowych w opakowaniach jednostkowych pokrytych folią PCV. W temperaturze poniżej 5 st.C rozwój choroby jest zahamowany.

Sprawcy